בשעת־מעשׂה איז לשון־קודש געװאָרן לשון־ליריק און דאָס װאָס איז געװען מסורה איז געװאָרן מאָדערן.

און אָט אַזױ איז געװײן געװאָרן שײן.

פֿון אבֿרהם אבֿינו ביז דער תּמעװאַטער קאַפּעליע און פֿון שופֿר ביז ביטבאָקס, גײט װייַטער ד י הונדערטיאָריקע נסיעה פֿון די מוזיקאַלישע גילגולים. די בלאָנדזשענדע מוזע גײט צוריק צום װעג פֿון הײליקײט צו װעלטלעכקײט דורך אַ מוזיק װאָס האַלט אין זיך דער שעפֿערישקײט פֿונעם אײביקן װאַנדערער.

עס איז אַ מוזיק װאָס האַלט אין זיך אַן עכאָ פֿון דער נשמה.